Bóg się rodzi

Posted on: śr., 09/26/2018 - 22:23 By: Święta

Bóg się rodzi, moc truchleje 
Pan niebiosów obnażony. 
Ogień krzepnie, blask ciemnieje, 
Ma granice Nieskończony! 
Wzgardzony okryty chwałą 
 śmiertelny król nad wiekami! 
Ref.: A Słowo Ciałem się stało

I mieszkało między nami 
Cóż masz, niebo, nad ziemiany?
Bóg porzucił szczęście swoje
Wszedł między lud ukochany,
Dzieląc z nim trudy i znoje.
Niemało cierpiał, niemało, żeśmy byli winni sami.
W nędznej szopie urodzony,
Żłób Mu za kolebkę dano
Cóż jest, czym był otoczony?
Bydło, pasterze i siano!
Ubodzy, was to spotkało, witać Go przed bogaczami!
Podnieś rękę, Boże Dziecię,
Błogosław ojczyznę miłą!
W dobrych radach, w dobrym bycie
Wspieraj jej siłę Swą siłą,
Dom nasz i majętność całą, i wszystkie wioski z miastami.